Ba’zan inson yashaydi, kuladi, kurashadi… ammo o‘zini to‘liq anglamaydi. Qalbida nimalar kechayotganini, aslida nimani his qilayotganini so‘z bilan ifodalay olmay yuradi. Shunda kitob ochiladi. Va birdan… o‘zingizni o‘qiyotgandek bo‘lasiz.
Adabiyot – bu shunchaki hikoya emas. U insonning ichki dunyosini aks ettiradigan oynadir. Unda muhabbat ham bor, iztirob ham, tanqid ham, hikmat ham. Ba’zan esa birgina satr butun hayotingizga yorug‘lik olib kiradi.
Eng hayratlanarlisi shuki, siz hali o‘zingizni tushunib ulgurmagan paytda ham, kimdir allaqachon sizning hislaringizni yozib qo‘ygan bo‘ladi. Go‘yo kitob sizdan oldin yashagandek…
Shuning uchun adabiyot – bu shunchaki o‘qiladigan narsa emas, his qilinadigan haqiqatdir.
❓ Siz ham hech kitob o‘qib turib, “bu aynan men haqimda yozilgandek” degan tuyg‘uni boshdan kechirganmisiz?
Ijtimoiy tarmoqlarda biz bilan birga boʻling:
Web-sayt|Telegram|Facebook|Instagram| YouTube|Twitter
