Bir mahallada ikki qöşni — Ziyoda va Lola yaşardi. Ziyodaning uyidagi javonlar turli kitoblarga töla edi. Lola esa kitob öqişga unçalik qiziqmas, uyida birorta ham kitob yöq edi.
Bir kuni Ziyoda Lolaning uyiga mehmonga bordi. Uy ozoda va çiroyli edi, ammo devorlarida na kitob javoni, na öqiş uçun biror kitob bor edi.
— Lola, sen heç kitob öqiysanmi? — deb söradi Ziyoda.
— Yöq, kitoblar zerikarli tuyuladi, — dedi Lola.
Ziyoda unga qiziqarli ertaklar kitobini sovğa qildi. Lola dastlab kitobni şunçaki varaqladi, ammo keyin hikoyaga qiziqib, uni oxirigaça öqib çiqdi. Ertasi kuni Ziyodadan yana kitob söradi.
Vaqt ötib, Lola ham kitob öqişni yaxşi körib qoldi. U uyiga kiçkina javon olib, unga kitoblar terdi. Endi uning uyi ham kitoblarga, yangi bilim va qiziqarli hikoyalarga boy böldi.
Lola kitoblarning insonni yangi olamlarga olib kirişini tuşundi. U Ziyodaga minnatdorlik bildirib:
— Uyda kitob bölsa, u faqat javon emas, bilim va orzular maskaniga aylanar ekan, — dedi.
