Bir podshoh kasal bo‘lib qoladi.
Dunyoning barcha tabiblari keladi, lekin hech kim davolay olmaydi.
Shifokorlar shunday qarorga kelishadi:
Agar baxtli odamni topib, uning ko‘ylagini podshohga kiydirsak, u tuzaladi.
Dunyo bo‘ylab qidirish boshlandi, lekin hech kim “Men baxtliman” demadi.
Kimdir boy, lekin kasal.
Kimdir sog‘, lekin xafa.
Kimdir oilasi bilan notinch… hamma nimadandir nolirdi.
Bir kuni podshohning o‘g‘li ko‘chada yurib, hovlidan shunday so‘zlarni eshitadi:
“Yaxshi ishladim, pulimni oldim, qornim to‘ydi, endi maza qilib uxlayman. Mendan baxtli odam yo‘q!”
Shahzoda quvondi, xizmatkorlar uni podshohga olib keladi.
Lekin hovlida ular baxtli odamni ko‘rib hayron bo‘lishadi – u shunchalar oddiy va qashshoq edi.
Xulosa: Baxt – boylikda emas, oddiy hayotdagi mamnuniyatda. 🌿
Ijtimoiy tarmoqlarda biz bilan birga boʻling: